معرفی پژوهش
مقاله‌ای دسترسی‌آزاد در مجله Humanities and Social Sciences Communications بررسی می‌کند دانشجویانی که انگلیسی را به‌عنوان زبان خارجی می‌آموزند، ابزارهای هوش مصنوعی را در نگارش دانشگاهی چگونه می‌بینند، با چه بسامدی به کار می‌برند و چه اندازه به ملاحظات اخلاقی توجه دارند.
روش
پژوهش از روش آمیخته استفاده کرده است. داده‌های کمی با پیمایش آنلاین از ۳۵۱ دانشجوی سال اول دانشگاه و داده‌های کیفی با مصاحبه نیمه‌ساختاریافته از هفت شرکت‌کننده گردآوری شد. نمونه‌گیری از نوع در دسترس بود؛ بنابراین تعمیم نتایج به همه دانشجویان یا کشورها باید با احتیاط انجام شود.
یافته‌ها
شرکت‌کنندگان عموماً هوش مصنوعی را برای نگارش دانشگاهی سودمند ارزیابی کردند. ابزارهایی چون ChatGPT، Gemini، Grammarly، Wordtune و QuillBot از نظر آنان می‌توانند به رشد مهارت‌های نوشتاری و افزایش اعتمادبه‌نفس کمک کنند. بااین‌حال، تنها حدود نیمی از پاسخ‌دهندگان نسبت به برخی نگرانی‌های اخلاقی رایج درباره کاربرد هوش مصنوعی در نگارش دانشگاهی آگاهی داشتند.
دلالت آموزشی
نتیجه عملی مقاله این است که آموزش دانشگاهی نباید صرفاً بر دسترسی به ابزار یا مهارت تولید متن متمرکز بماند. آموزش‌دهندگان باید شیوه ارزیابی خروجی، تشخیص خطا، استناد درست، مرز کمک و جانشینی نویسنده، و قواعد افشای استفاده از هوش مصنوعی را نیز به‌طور صریح آموزش دهند. یافته‌ها نگرش یک نمونه مشخص را گزارش می‌کنند و اثبات نمی‌کنند که استفاده از ابزار به‌خودی‌خود کیفیت نگارش را افزایش می‌دهد.
انتشار و دسترسی
مقاله در ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ (۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شده، داوری‌شده و دسترسی‌آزاد است. نسخه موجود انتشار زودهنگام و قابل استناد است و ممکن است پیش از نسخه نهایی ویرایش شود. DOI: 10.1057/s41599-026-09026-6. متن رسمی مقاله.