اصل بحث
مقاله «هوش مصنوعی و نویسندگی: هنجارها و کاربردها برای حفظ علم انسان‌محور» در PNAS Nexus بررسی می‌کند چگونه می‌توان از ابزارهای مولد برای بهبود ارتباط علمی استفاده کرد، بی‌آنکه استقلال، پاسخ‌گویی، خلاقیت و اعتماد علمی تضعیف شود.
هنجارهای پایه
سیاست‌های مجلات بزرگ در چند اصل همگرا شده‌اند: سامانه هوش مصنوعی نمی‌تواند نویسنده باشد؛ نویسندگان انسانی مسئولیت کامل اثر را نگه می‌دارند؛ استفاده مولدِ اساسی باید افشا شود؛ خروجی‌ها باید از نظر واقعیت، استدلال و ارجاع کنترل شوند؛ و مواد محرمانه یا حفاظت‌شده نباید وارد سامانه‌های ناامن شوند.
هشدار فراتر از رعایت آیین‌نامه
نویسندگان می‌گویند مسئله فقط این نیست که کدام جمله را انسان یا ماشین نوشته است. علم از استقلال، شک‌ورزی، تکرار، رقابت و تنوع رویکردها نیرو می‌گیرد. اگر پژوهشگران بسیاری به مدل‌های مشابه با داده‌های مشابه متکی شوند، خروجی‌ها می‌توانند همگرا و از نظر معرفتی کم‌تنوع شوند. تنوع شبیه‌سازی‌شده درون یک سامانه جایگزین تنوع واقعی میان رویکردهای انسانی مستقل نیست.
کاربرد برای پژوهشگران
استفاده از هوش مصنوعی باید به‌صورت ابزار کمکی و تحت قضاوت پژوهشگر باقی بماند. انتخاب پرسش، تفسیر شواهد، تشخیص ناسازگاری، ارزیابی منابع و تصمیم نهایی درباره متن و ادعا نباید به سامانه واگذار شود. شیوه افشا نیز باید با سیاست مجله مقصد تطبیق داده شود.
انتشار و دسترسی
مقاله در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ (۸ سپتامبر ۲۰۲۶) منتشر شده و شناسه DOI آن 10.1093/pnasnexus/pgag277 است. صفحه رسمی مقاله در Oxford Academic.